توضیح چند اصطلاح در مورد ارتفاعات با گویش راوری
به نام خدا
سلام به همراهان گرامی
تو یه پست که چند هفته قبل گذاشتم تعدادی از عوارض زمین رو با گویش راوری براتون نوشتم. اون عوارض مربوط به شیارها و درههای کوچک و بزرگ بود. در این پست قصدم این است ارتفاعات کوتاه و بلند رو در گویش راوری براتون توضیح مختصری بدم. امیدوارم مورد پسند و براتون مفید باشه.
یادتون نره نظرات شما دوستان بسیار مهمه که بتونم ادامه بدم این جور برنامهها رو یا همین جا تعطیلش کنم.
پس دست به صفحه کلید شین و با کامنتهای خود نظرتون رو راجع به این قبیل پستها بیان کنین.
ممنونم از همه تون.

کوه: در راور غیر از چند کوه مهم به دیگر ارتفاعات لفظ کوه گفته نمیشه. کوهها معمولا یا ارتفاع بسیار زیادی دارند، مانند: "کوه گاو"، "کوه نیمونگ"، یا از نظر طولی طول آنها نسبتا زیاد است، مانند: "کوه مارکشه"، "کوه شاردو" یا در بین ارتفاعات پست اطراف، خیلی برجستهتر از بقیه هستند. مانند: "کوه قالب کفش" یا " کوه کله گاو".

بند: بلندیهایی کم ارتفاعتر از کوه اما به صورت یک رشته کوه و معمولا متصل به ارتفاعات اطراف که نمیتوان قلۀ مشخصی برای آنها تعیین کرد عموما بند نامیده میشوند. مانند: "بند چنارا"، "بند داشو"، "بند خانم آقا".

لُک: در بین ارتفاعات و درهها قسمتی از بلندی متصل به کوه به گونهای است که میتوان یک نقطه مشخص را به عنوان قلۀ برای آن تعیین کرد اما چون قسمتی از یک کوه بلندتر است به آن لُک میگویند. مانند: "لک چار سرخ"، "لِکِ هَمرِو (lek e hamrew)"، "لِکِ بَدرِو (lek e badrew)"، "لِکِ سُلطان حسینی".

چُنگ: بعضی ارتفاعات به صورت مخروط دیده میشوند که ممکن است قسمتی از یک ارتفاع بلند یا به صورت منفرد در دشت واقع شده باشند. به این گونه ارتفاعات "چُنگ" گفته میشود. مانند: چُنگو عابدین".

کِمَر: تشکیل شده از مجموعه ارتفاعاتی در دشتها که از کوه خیلی کوتاهتر و از تپههای اطراف بلندتر هستند. جنس آنها سنگ و صخرهای و به صورت رشتهای به هم متصل میباشند. مانند: "کمر کفتاردون"، "میون کمر"، "کمر بیکند توتکی"

تپه: در گویش قدیم مردم راور چیزی به نام تپه وجود ندارد. به نظرم در اکثر مناطق کشور همین طور باشد. عموما به بلندیهایی که ارتفاع زیادی ندارند و در اصطلاح کوهنوردی به آنها تپه میگویند، "تَل" گفته میشود. ممکن است این تلها سنگی یا خاکی یا ترکیبی از سنگ و خاک باشند. همچنین میتوانند منفرد یا به صورت مجموعهای از چند تپه در کنار هم یا به شکل یک رشتۀ متشکل از چند تپه باشند.

کلوت: پستی بلندیهایی که در دامنۀ بعضی ارتفاعات وجود دارند و به علت نامرغوب بودن زمین هیچ نوع گیاهی در آن رشد نمیکند و عبور کردن از آنها به دلیل وجود درههای عمیق و نوع زمین خیلی مشکل است.

انشاالله در پستهای بعدی نوع پوشش ارتفاعات و اجزای آنها را خواهم گفت. پس منتظر باشید.
.jpg)

.jpg)

سهیل بعد از شعرای یمانی پرنورترین ستاره آسمان است. وضعیت ستاره سهیل طوری است که پس از طلوع، تا ارتفاع کمی از افق بالا آمده، دوباره سر خم می کند و در افق پنهان می شود (غروب می کند). که اگر افق کاملا" باز باشد می توان آن را در مدت کوتاهی مشاهده کرد. دیدن ستاره سهیل کار ساده ای نیست، و مدت زمانی که این ستاره قابل مشاهده است بسیار کوتاه است.