معمای نامها در ابیات شاعران قسمت هفتم
چو نامش بپرسیدم، از ناز، زود
به دامن چو برخاست بربط (عود) بسود
به تازی بدانستم آن رمز او
که نامش ز بربط بسودن چه بود
در این ابیات نام مورد نظر "مسعود" است.
اما چگونه به این نتیجه میرسیم؟
در اینجا شاعر از چند حیله استفاده کرده است. یکی "سودن" یا همان "لمس" و "مَس" کردن. (دقت کنید که مَس کردن با مسح کردن تفاوت دارد)
دوم استفاده از کلمۀ "بَربَط" به جای "عود" که نوعی ساز است.
در مجموع دو بیت، منظور و مقصود شاعر "مسِّ عود" است یعنی لمس کردن ساز بربط یا عود. پس پاسخ بدون توضیح اضافی میشود مسعود.
به همین آسانی و روانی.
پانویس:
بَربَت یا بَربَط: سازی ایرانی از گونۀ سازهای کاسهبزرگ و دستهکوتاه و از ردهٔ سازهای زهی زخمهای است که شباهت بسیار زیادی به عود دارد. این ساز در مقایسه با عود دارای کاسۀ کوچکتر و دستۀ بلندتر و صدای متمایزی است.
+ نوشته شده در سه شنبه یکم آذر ۱۴۰۱ ساعت 21:58 توسط ستاره سهيل
|
سهیل بعد از شعرای یمانی پرنورترین ستاره آسمان است. وضعیت ستاره سهیل طوری است که پس از طلوع، تا ارتفاع کمی از افق بالا آمده، دوباره سر خم می کند و در افق پنهان می شود (غروب می کند). که اگر افق کاملا" باز باشد می توان آن را در مدت کوتاهی مشاهده کرد. دیدن ستاره سهیل کار ساده ای نیست، و مدت زمانی که این ستاره قابل مشاهده است بسیار کوتاه است.