کاربرد واژهی "دور" در گویش مردم راور
کاربرد واژهی "دور" در گویش مردم راور
در ادبیات و گویش محلی مردم راور کلمه یا واژهی "دور" در مورد زمان و مکان با هم به کار میرود. به عبارتی این واژه هم فاصلهی زمانی و هم فاصلهی مکانی را نشان میدهد. شاید در سایر فرهنگها، خرده فرهنگها و گویشها هم، چنین تداخلی را شاهد باشیم که بنده از آن اطلاعی ندارم.
به مثالهای زیر توجه کنید:
راهَم دورِه: raham dure یعنی فاصلهی محل زندگی یا کارم با هم زیاد است.
چِقِدَر دور کِردی: cheqedar dur kerdi یعنی چقدر دیر آمدی.
اَ دوری کارِش اینِه: a duri karesh ine یعنی مدت زیادی است که به این کار اشتغال دارد یا این کار را انجام میدهد.
دورادور: duradur یعنی از فاصله ی نسبتا زیاد کسی یا چیزی را زیر نظر داشتن.
دور کِرد: dur kerd یعنی دیر آمد.
دور وَخ: dur vakh یعنی دیر هنگام
دورِه: dure نشان دهنده ی بعد مسافت و بعد زمان. هم نشان دهنده ی مسافت زیاد و هم نشان دهنده ی زمان بسیار گذشته.
دور اَ جون: dur a jun اصطلاحی است در مورد این که بیماری، ناخوشی و مرگ از جان شما دور باشد. باز منظور فاصله ی زمانی رویداد و اتفاق است.
اَدور نِزیک: adur nezik اصطلاحی است. یعنی چیزی را واضح به کسی نگفتن. با کنایه و سربسته گفتن تا طرف خودش متوجه بشود. یا با واسطه ی دیگری حرفی را به گوش کسی رساندن. باز در اینجا مراد فاصله ی مکانی است نه زمانی.
کاروانسرای روستای هروز در فاصله ی حدود 65 کیلومتری جاده راور به کرمان
سهیل بعد از شعرای یمانی پرنورترین ستاره آسمان است. وضعیت ستاره سهیل طوری است که پس از طلوع، تا ارتفاع کمی از افق بالا آمده، دوباره سر خم می کند و در افق پنهان می شود (غروب می کند). که اگر افق کاملا" باز باشد می توان آن را در مدت کوتاهی مشاهده کرد. دیدن ستاره سهیل کار ساده ای نیست، و مدت زمانی که این ستاره قابل مشاهده است بسیار کوتاه است.