سلام و صبح شنبه همه تون به خیر و شادی

جاتون خالی دیروز رفتیم یه کوهپیمایی سبک و تقریبا طولانی

بین ر روستایی به نام آبدرجان (abderjan) تا یک روستای دیگر به نام مکی (moki) در سمت مشرق شهر راور

فاصله روستای آبدرجان تا راور حدود 35 کیلومتر و فاصله جاده ای دو روستا حدود 18 کیلومتر است

مسیری که ما انتخاب کردیم و چند سال است آن را پیمایش می کنیم راه مالرو و قدیمی بین دو روستا است

از همشهریان گرامی و میهمانان عزیز دعوت می کنم برای آشنایی بیشتر با این دو روستای دور افتاده و متصل به کویر مرکزی بیشتر سعی و تلاش کنند

آب روستای آبدرجان از یک رشته قنات تامین می شود و دهانه ی قنات آن طوری ساحته شده که تا عمق زیادی راحت با حالت ایستاده می توانید داخل آن شوید در حالی که بیش از یک متر بالای سر شما هنوز ارتفاع دارد. کشاورزی و دامداری شغل ساکنان این روستا بوده که البته در حال حاضر فقط یک یا دو خانواده ساکن ثابت دارد. درختان نخل سر به فلک کشیده در جای جای روستا خودنمایی می کنند. چند سالی است کاشت درختان زیتون و پسته هم در این روستا رونق گرفته است.

آب روستای مکی از یک جفت چشمه آب گرم و سرد تامین میشود. این دو چشمه به هم پیوسته و از آبشاری به ارتفاع تقریبی 10 متر پایین می ریزند که منظره ای بس جالب دارد. دو دلیل بر زیبایی این آبشار می افزاید. اول اینکه چنین آبشاری در مجاورت کویر مرکزی ایران قرار دارد و دوم این که آب این آبشار به گونه ای گرم است که در زمستان هم قادر به آب تنی در زیر آن خواهید بود. اب این آبشار پس از مشروب ساختن مزارع و باغات اندکی که در روستا هنوز نشانی از زندگی هستند به سمت کویر سرازیر شده و در زمین های کویری فرو می رود. روستای مکی ساکن ثابت ندارد. نخیلات عمده درختانی هستند که در این روستا به چشم می خورند و مجموعه ای به نام هشت نخل در این روستا جاذبه ای زیباست. هشت نخل در کنار هم انگار از یک ریشه تغذیه می کنند. درختان انار و زیتون هم در گوشه و کنار روستا دیده می شوند. اما کشاورزی آن رونق چندانی ندارد.

با تعدادی از دوستان و همکاران در این کوهپیمایی همراه بودیم

خیلی خوش گذشت