ستاره سهيل در كوير تنهايي شهر راور

آدمي اگر فقط بخواهد خوشبخت باشد به زودي موفق مي گردد. ولي او مي خواهد خوشبخت تر از ديگران باشد و اين مشکل است. زيرا او ديگران را خوشبخت تر از آنچه هستند تصور مي کند.

 زندگی قصه تلخی است که از آغازش بس که آزرده شدم چشم به پایان دارم!!!

زندگی آنقدر عجیب نیست که شما فکر می کنید. زندگی آنقدر عجیب است که شما فکرش را هم نمی توانید بکنید.

عشق گلي است كه اگر آن را به قصد تجزيه و تحليل پرپر كنيد، هرگز قادر نخواهيد بود كه دوباره آن را جمع كنيد.

 ما آدمها هميشه صداهای بلند را می شنويم، پررنگها را می بينيم و کارهای سخت را دوست داريم. غافل از اينکه خوبها آسان مي آيند، بی رنگ می مانند و بی صدا می روند!

در شگفتم که سلام آغاز هر ديداري است، ولي در نماز پايان است. شايد بدين معناست که پايان نماز، آغاز ديدار است.

 در قلبت را براي هر کسي باز نکن، كسي كه دوستت داشته باشد کليد هم دارد.

حاصلضرب توان در ادعا همواره مقداري ثابت است. هرچه توان انسان كمتر باشد، ادعاي او بيشتر است و هرچه توانش بيشتر شود، ادعايش كمتر مي گردد.

ای کاش می دانستم پس از مرگم اولین قطره اشک را چه کسی برایم می ریزد و آخرین کسی که مرا فراموش می کند کیست؟

زباني كه به كسي نگويد دوستت دارم فقط به درد ليسيدن بستني قيفي مي خورد!!! 

خداوند همواره با همه سخن مي گويد. نکته اين نيست که خدا با چه کسي سخن مي گويد، نکته آن است که چه کسي گوش مي دهد. 

براي کشتن يک پرنده يک قيچي کافي است. لازم نيست آن را در قلبش فرو کني يا گلويش را با آن بشکافي. پرهايش را بزن، خاطره پريدن با او کاري مي کند که خودش را به اعماق دره ها پرت مي کند!!! 

براي هزارمين بار از من پرسيد: تاحالا دلت راشکسته ام؟ من هم براي هزارمين بار به دروغ گفتم: نه.  تا دلش را نشکنم.

مرگ از زندگي پرسيد: چرا من تلخم و تو شيريني؟ زندگي در جواب گفت: چون من دروغم و تو حقيقت!!!  

مطمـئن باش که خداوند تو را عاشقانه دوست دارد. چون در هر بهار برايت گل مي فرستد و هر روز صبح آفتاب را به تو هديه مي دهد.

 پروردگار هستي با اين که مي تواند در هر جايي از دنيا باشد، قلــب تو را انتخاب کرده و تنها اوست که هر وقت بخواهي چيزي بگويي گوش مي کند. 

كاش دوستي ها مثل رابطه دست و چشم بود. وقتي دستت زخم مي شود چشمت گريه مي كند و وقتي چشمت گريه مي كند دستت اشكش را پاك مي كند!!!  

ويرانه نه آن است که جمشيد بنا کرد. ويرانه نه آن است که فرهاد فرو ريخت. ويرانه دل ماست که با هر نگه تو صد بار بنا گشت و دگر بار فرو ريخت.

 به من گفت تا آخر دنيا دوستت دارم. ولي دو روز بيشتر با من نماند. تازه فهميدم اين كه مي گويند دنيا دو روزه يعني چه؟

زندگي شهد گلي است که  زنبور زمان آن را می خورد و آنچه مي ماند عسل خاطره هاست!!!

 هر موقع خواستي تو آسمون واسه خودت يه ستاره انتخاب کني هميشه اوني رو انتخاب کن که نورش كمه. چون همه به ستاره پر نور نگاه مي کنند. اون هم به همه نگاه مي کنه.