ساعت خود را كوك كنيد
کوک کن ساعت خویش
اعتباری به خروسِ سحری نیست دگر
دیر خوابیده و برخاستنش دشوار است
کوک کن ساعت خویش
که مؤذّن، شب پیش
دسته گل داده به آب
و در آغوش سحر رفته به خواب
کوک کن ساعت خویش
شاطری نیست در این شهرِ بزرگ
که سحر برخیزد
شاطران با مدد آهن و جوشِ شیرین
دیر برمیخیزند
کوک کن ساعت خویش
که سحرگاه کسی
بقچه در زیر بغل،
راهیِ حمّامی نیست
که تو از لِخ لِخِ دمپایی و تک سرفهی او برخیزی
کوک کن ساعت خویش
رفتگر مُرده و این کوچه دگر
خالی از خِش خِشِ جارویِ شب رفتگر است
کوک کن ساعت خویش
ماکیانها همه مست خوابند
شهر هم . . .
خواب اینترنتیِ عصر اتم میبیند
کوک کن ساعت خویش
که در این شهر،دگر مستی نیست
که تو وقت سحر، آنگاه که از میکده برمیگردد
از صدای سخن و زمزمهی زیرِ لبش برخیزی
کوک کن ساعت خویش
اعتباری به خروسِ سحری نیست دگر،
و در این شهر سحرخیزی نیست
و سحر نـزدیک است
سهیل بعد از شعرای یمانی پرنورترین ستاره آسمان است. وضعیت ستاره سهیل طوری است که پس از طلوع، تا ارتفاع کمی از افق بالا آمده، دوباره سر خم می کند و در افق پنهان می شود (غروب می کند). که اگر افق کاملا" باز باشد می توان آن را در مدت کوتاهی مشاهده کرد. دیدن ستاره سهیل کار ساده ای نیست، و مدت زمانی که این ستاره قابل مشاهده است بسیار کوتاه است.