مردم شهر راور هم‌زمان با ساير مردم استان در روز دوشنبه نماز باران را اقامه خواهند كرد. باشد كه به بركت حضور مومنان واقعي، خداوند درهاي رحمت فرو بسته خويش را گشوده و باران رحمت خود را نازل و به اين وسيله دل‌هاي مردم را شاد نمايد.
اگر چه در سطح استان و شهرستان‌ها اطلاع رساني خوبي انجام گرفته است اما برخود لازم ديدم كه از اين طريق نيز به اطلاع عموم همشهريان و هم استاني‌هاي عزيز برسانم كه روز دوشنبه و نماز باران را فراموش نكنند. در راور، نماز باران يا استسقا در ساعت 2.5 عصر دوشنبه در محل سقاخانه حضرت ابوالفضل برگزار مي‌شود.
مطالب مختصري هم در خصوص علت نيامدن باران بر اساس آيات و روايات از سايت‌ها و وبلاگ‌هاي مختلف جمع‌آوري نموده و نيز كيفيت نماز استسقا را براي مطالعه دوستان در پايان آورده‌ام.
به دليل اهميتي كه براي موضوع خشك‌سالي و نيامدن باران قائل هستم، اين پست را در "سايت غريبانه" و "وبلاگ بسيجي‌ها" نيز كار كردم. انشاالله مورد استفاده قرار گيرد.
التماس دعا
نماز باران
وقتى رحمت الهى(باران) قطع شود و چشمه‏ها و قنات‏ها بخشكد و كمبود آب پديد آيد، براى نزول رحمت الهى و آمدن باران، نمازمى‏خوانند. نام اين نماز، نماز استسقاء، يا نماز باران است.
اين يك درس توحيدى و توجه دادن به قدرت و رحمت الهى است، زيرا در خشكسالى و قحطى و بى‌آبى، از دست هيچ‌كس، كارى ‏برنمى‏آيد، تنها خداست كه مى‏تواند با فرستادن ابرهاى باران‏زا، رحمت‏ خويش را بر سر مردم بگسترد.
بى آبى يك منطقه و نيامدن باران، نشان از قهر خداوند و گاهى به سبب گناهانى است كه مردم جامعه انجام مى‏دهند. پس توجه به خدا و گريه ‏و التماس و توبه و تضرع، سبب مى‏شود خداوند عنايت كند و كم‏آبى را برطرف سازد.
نماز باران براى جلب رحمت‏ خداوند است.
علت نيامدن باران
هم‌چنان كه اشاره شد، گاهى بى بارانى، نتيجه‌ي معاصى مردم و نوعى‏عقوبت و تنبيه الهى است.
رسول خدا (ص) فرموده است: "وقتى خداوند بر امتى غضب كند و عذاب بر آنان نفرستد، نرخ‏هاگران مى‏شود و عمرها كوتاه مى‏گردد، تجار سود نمى‏برند و درخت‏ها ميوه ‏نمى‏دهند و نهرها پر آب نمى‏شود و باران از مردم قطع مى‏شود و اشرار برآنان تسلط مى‏يابند."
در حديث ديگرى، امام صادق (ع) فرموده است: "هر گاه زمامداران و حاكمان، در دادرسى ستم كنند، باران ‏از آسمان قطع مى‏شود."
طبق روايات، غير از آنچه ياد شد، شيوع گناه، كفران نعمت، منع حقوق، كم‌فروشى، ظلم و حيله، ترك امر به معروف و نهى از منكر، ندادن ‏زكات و... نيز، گاهى سبب قطع باران مى‏شود.
در حديث آمده است: حضرت سليمان (ع)با اصحاب خود براى نماز باران ‏بيرون مى‏رفت. در راه، به مورچه‏اى برخورد كرد كه يكى از پاهايش را به ‏آسمان بلند كرده بود و مى‏گفت: "خدايا! ما مخلوقات ضعيف تو هستيم و از روزى تو بى‌نياز نيستيم، پس به سبب گناهان بنى‌آدم، ما را به هلاكت ‏مرسان. حضرت سليمان (ع) به اصحاب خود فرمود: برگرديد! همانا به‌خاطر دعاى غير خودتان سيراب شديد. پس خيلى هم نبايد مغرور يا مايوس بود، خداوند گاهى به خواسته‌ي مورچه‏اى، رحمت‏خود را بر بندگان نازل مى‏كند.
حتى گاهى دعاى كافرى چون‏ فرعون را مى‏پذيرد و باران و فراوانى آب را عطا مى‏كند. در حديث است از قول امام صادق (ع) كه ياران فرعون از كاهش آب نيل پيش او سخن‏ گفتند و اظهار كردند كه اين باعث هلاكت ما خواهد شد. فرعون از آنان‏خواست كه آن‌روز برگردند. شب كه شد، به ميان رود نيل رفت و دست‏ به سوى آسمان بلند كرد و گفت: "خدايا!  مى‏دانى كه مى‏دانم، كه جز تو، كسى توان آب آوردن ندارد، پس به ما آب بده." صبح كه شد، رود نيل فوران زد و سرشار از آب شد.
ايمنى ديدند و نا ايمن شدند
دوستى كردم، مرا دشمن شدند
ما كه دشمن را چنين مى‏پروريم
دوستان را از نظر چون مى‏بريم؟
آرى! خداى مهربان، دعاى بندگان و تضرع آنان را بى‌بهره و بدون ‏پاسخ نمى‏گذارد. فقط بايد اقبال و روى آوردنى از صميم دل و خالصانه ‏از سوى بندگان باشد،تا لطف الهى شامل گردد.
به قول سعدى:
اى كريمى كه از خزانه‌ي غيب 
گبر و ترسا وظيفه خور دارى
دوستان را كجا كنى محروم؟
تو كه بر دشمنان نظر دارى
در قرآن کریم سوره‌ي اعراف آیه 96 چنین آمده است: "و لو ان اهل القری آمنوا واتقوا لفتحنا علیهم برکات من السماء والارض ولکن کذبوا فاخذناهم بما کانوا یکسبون."
اگر مردم ایمان بیاورند و تقوای الهی را پیشه سازند، ما برکات خود را از آسمان و زمین بر آنها نازل می‌کنیم، لکن آنها تکذیب کردند و ما نیز بر آنها سخت گرفتیم.
از این آیه و آیات و روایات فراوان دیگر كه اندكي از آن نقل شد، می‌توان چنين نتیجه گرفت که گناهان، علاوه بر اینکه عذاب الهی را در پی دارند، مانع برکات و رحمت‌های الهی نيز می‌شوند. یعنی هر چه گناه بیشتر شود، زندگی‌ها سخت‌تر و برکات کمتر می‌گردد.
اميرالمومنين عليه‌السلام می‌فرمود: "وقتی بندگان کارهای زشت انجام دهند و دست به گناه بزنند، میوه کم می‌شود و برکات و خیرات نازل نمی‌شوند تا هنگامی که آنان از راه خطا برگردند و توبه کنند."
خداوند در سوره‌ي نوح آیه‌ي 10 می‌فرماید: "نوح عرض کرد خداوندا، من به این  مردم  گفتم از گناهان خود توبه  کنید، تا آسمان بر شما ببارد." (ماجرا به زمانی مربوط می‌شود که قوم نوح دعوت او را نپذیرفتند و بر گناهان خود اصرار ورزیدند، و به مدت 40 سال بر آنها باران نبارید.)
امام محمد باقر عليه‌السلام می‌فرمود: "مقدار باران در همه‌ي سال‌ها به یک اندازه است، لیکن وقتی قومی معصیت کنند بارانی که باید بر زمین‌های آنها ببارد، بر بیابان‌ها و دریاها و کوه‌ها می‌بارد."
در حدیث دیگری رسول خدا صلي‌الله‌عليه‌وآله فرمود: "ندادن زکات، موجب نیامدن باران می‌شود؛ و اگر رحمت خداوند به چهارپایان نبود، هرگز باران نمی‌آمد."
از مطالب بالا معلوم مي‌شود كه معصیت تأثیر فراوانی در عدم بارش باران دارد، و بر عکس، تقوا و پرهیزکاری موجب نزول برکات است.
كيفيت نماز باران
نماز باران يا استسقا، مثل نماز عيدين (عيد فطر و عيد قربان)، دو ركعت است. ركعت اول، پنج قنوت و ركعت دوم ‏چهار قنوت دارد و بهتر است كه با جماعت ‏خوانده شود. مستحب است كه حمد و سوره‏اش بلند خوانده شود.
در قنوت‏ها، هر دعايى مى‏توان خواند، ولى بهتر است دعايى خوانده ‏شود كه در آن، از خداوند، طلب باران شده باشد و قبل از هر دعا، صلوات بر پيامبر و آلش فرستاده شود. از آنجا كه اين نماز، براى جلب رحمت پروردگار است، در مستحبات ‏آن امورى ذكر شده كه همه،حالت رقت و زارى و نياز بندگان را مى‏رساند و جلب رحمت مى‏كند.
از جمله:
- بهتر است مردم روز شنبه و یکشنبه و دوشنبه را روزه بگیرند و روز دوشنبه با زبان دهان و حالت روزه به صحرا رفته و نماز بخوانند.
- زير آسمان جمع شوند.
- پا برهنه باشند.
- مردم، منبر را با خود به صحرا ببرند، مؤذن‏ها هم همراه باشند.
- پيران و كودكان و چهارپايان را هم با خود ببرند، بچه‏ها را از مادران جدا كنند تا صداى گريه و ضجه زياد شود.
- مانع بيرون رفتن كفار همراه خود شوند.
- امام جماعت و مردم، در كمال خشوع و وقار و درخواست، به بيابان ‏بيرون روند.
- جاى پاكى را براى نماز، انتخاب كنند.
- وقتى نماز به پايان رسيد، پيش‌نماز به منبر رود، و عباى خود را واژگونه يا پشت و رو بر دوش افكند، با صداى بلند، صد بار تكبير گويد و سپس رو به مردم سمت راست كرده، صد بار بلند، سبحان الله بگويد، سپس به‏ مردم طرف چپ روى كرده و صد بار با صداى بلند، لااله‌الاالله بگويد. مانعى ندارد كه مردم هم با صداى بلند، اين شعارها را بدنبال پيش‌نماز، تكرار كنند، چرا كه رحمت و مغفرت را بهتر جلب مى‏كند. آنگاه، امام جماعت و مردم، دست ‏به دعا بردارند و بسيار التماس و دعا كنند و بنالند و بخواهند و امام جماعت خطبه بخواند و از خداوند، طلب باران كند. بهتر است از خطبه‏هايى كه از معصومين(ع) نقل شده‏ استفاده شود. مانند آنچه از حضرت امير(ع) و امام سجاد (ع) نقل‏شده است.
سابقه نماز باران
آن‌گونه كه از روايات تاريخى بر مى‏آيد، نماز باران در زمان انبيا گذشته هم بوده است. دعاها و حديث‏‌هايى هم كه درباره‌ي شيوه‌ي رسول‌خدا (ص) در خواندن ‏نماز باران نقل شده، با خطبه‌هاى مربوط به اين نماز كه از اميرالمؤمنين ‏نقل شده، و نيز دعاى امام سجاد (ع) گوياى اين است كه به اين سنت، عمل مى‏شده است. در تاريخ داريم كه، برخى از علماى بزرگ هم به برگزارى اين نماز اقدام كرده و از خدا، باران گرفته‏اند. البته اين نماز، از آن‌جهت ‏حساسيت دارد كه اگر خداوند، دعاها را مستجاب نكند و باران نفرستد، مايه شرمندگى‏ نمازگزاران مى‏شود كه خدا به آنان توجه ننموده است. از اين جهت، اقدام به ‏اين نماز، جرات و ايثارى در حد مايه گذاشتن از آبرو مى‏طلبد.
يكى از معروف‏ترين نمازهاى باران در تاريخ معاصر ما، نماز آية‏الله العظمى سيدمحمدتقى خوانسارى (رحمة الله عليه) است. نوشته‏‌اند كه در سال 1363 قمرى (حدود 70 سال پيش) همان سالى كه متفقين، ايران را اشغال كرده بودند، در قم باران نباريد و باغ‌ها و مزارع ‏خشكيد و خطر قحطى و خشك‌سالى مردم قم را تهديد مى‏كرد. آن مرجع ‏بزرگوار، دو روز متوالى براى نماز باران به بيابان‌هاى اطراف قم رفت، اين‏حركت، گرچه مورد استهزاء غير معتقدان به امور معنوى و غيبى بود، ولى ‏در روز دوم، چنان باران آمد كه سيل‌ها روان شد و جويبارها به راه افتاد و اين از آثار انفاس قدسى آن مرد الهى بود.