برای دوستم محمدرها و بقیه دوستان عزیزی که ندیدم و نمی شناسمشون
برای دوستم محمدرها که قول دادم این متن رو پیدا کنم و براش به عنوان یه پست قرار بدم.
امیدوارم مورد پسند ایشون و بقیه خوانندگان قرار بگیره.
یکی از دوستان تعریف میکرد:
همکاری داشتم سر برج که حقوق میگرفت تا 15روز از ماه بهترین سیگارها رو میکشید، بهترین غذای بیرون رو میخورد و به انواع تفریحات میپرداخت. اما نیمۀ دیگر ماه رو غذای ساده از خونه میآورد و ساده زندگی میکرد.
موقعی که خواستم انتقالی بگیرم کنارش نشتم و بهش گفتم: تا کی به این وضع ادامه میدی؟
با تعجب گفت: کدوم وضع؟!
گفتم: زندگی نیمی اشرافی و نیمی گدایی!!!
به چشمام خیره شد و گفت: تا حالا سیگار برگ کشیدی؟ گفتم: نه!
گفت: تا حالا تاکسی دربست گرفتی؟ گفتم: نه!
گفت: تا حالا به یک کنسرت عالی رفتهای؟ گفتم: نه!
گفت: تا حالا غذای فرانسوی خوردهای؟ گفتم نه!
گفت: تا حالا تمام پولتو برای کسی که دوستش داری هدیه خریدی تا خوشحالش کنی؟ گفتم نه!
گفت: اصلا عاشق بودهای؟ گفتم نه!
گفت: تا حالا یک هفته از شهر بیرون رفتهای؟ گفتم نه!
گفت: اصلا تا حالا زندگی کردهای؟ با درماندگی گفتم: آره . . . نه . . . نمیدونم!!!
همین طور نگاهم میکرد. نگاهی تحقیرآمیز!!!
اما حالا که نگاهش میکردم برایم جذاب بود!!!
موقع خداحافظی تکه کیک خامهای که در دست داشت تعارفم کرد و یه جمله بهم گفت که مسیر زندگیم رو عوض کرد . . .
او پرسید: میدونی تا کی زندهای؟ گفتم: نه!
گفت: پس سعی کن دست کم نیمی از ماه رو زندگی کنی!!!
سهیل بعد از شعرای یمانی پرنورترین ستاره آسمان است. وضعیت ستاره سهیل طوری است که پس از طلوع، تا ارتفاع کمی از افق بالا آمده، دوباره سر خم می کند و در افق پنهان می شود (غروب می کند). که اگر افق کاملا" باز باشد می توان آن را در مدت کوتاهی مشاهده کرد. دیدن ستاره سهیل کار ساده ای نیست، و مدت زمانی که این ستاره قابل مشاهده است بسیار کوتاه است.