تا ماه رسیده آهم امشب          آهم نرسد به ماهم امشب

بی ماه رخش نخفته چشمم          ای ماه! تویی گواهم امشب

دیشب ز تو دیده ام نگاهی          در حسرت آن نگاهم امشب

در بزم تو بوده هر شبم جای          آنجا ز چه نیست راهم امشب؟

مرغ سحری رفیق، نالید          از ناله صبحگاهم امشب


ای مایه‌ی اصل شادمانی، غم تو          خوشتر ز حیات جاودانی، غم تو

ازحسن تو رازها به گوش دل من          گوید به زبان بی‌زبانی غم تو


با خیال تو به سر بردن اگر هست گناه          با خبر باش که من غرق گناهم همه شب


در عشق اگر عذاب دنیا بکشی          با اشک دو دیده طرح دریا بکشی

تاخلوت من هزار فرصت باقیست          تنها نشدی که درد تنها بکشی


تو طراوت بهاران، تو سخاوت زمینی          تو کرانه های قلبم، بهترین، تو بهترینی

کبوترم، لانه من بام تو است          کجا روم، مرغ دلم رام تو است

پادشه کشور عشقم ولی          نگین انگشتری‌ام نام تو است

در حضور خار ها هم می‌شود یک یاس بود         در هیاهوی مترسک ها پر از احساس بود

می‌شود حتی برای دیدن پروانه ها          شیشه های مات یک متروکه را الماس بود

دست در دست پرنده بال در بال نسیم          ساقه های هرز این بیشه‌ها را داس بود

کاش‌می‌شد،حرفی‌ازاي‌کاش‌مي‌شدهم‌نبود         هرچه‌بوداحساس‌بودوعشق‌بودویاس‌بود