كاش آيينه بودم
كاش آن آینه ای بودم من
كه به هر صبح تو را می دیدم
می كشیدم همه اندام تو را در آغوش
سرو اندام تو با آنهمه پیچ، آنهمه تاب
آنگه از باغ تنت می چیدم
گل صد بوسه ناب!
+ نوشته شده در شنبه نوزدهم بهمن ۱۳۸۷ ساعت 21:4 توسط ستاره سهيل
|
سهیل بعد از شعرای یمانی پرنورترین ستاره آسمان است. وضعیت ستاره سهیل طوری است که پس از طلوع، تا ارتفاع کمی از افق بالا آمده، دوباره سر خم می کند و در افق پنهان می شود (غروب می کند). که اگر افق کاملا" باز باشد می توان آن را در مدت کوتاهی مشاهده کرد. دیدن ستاره سهیل کار ساده ای نیست، و مدت زمانی که این ستاره قابل مشاهده است بسیار کوتاه است.